Uyum süreci
Bu yazı genel bilgi amaçlıdır; tıbbi, hukuki ya da pedagojik danışmanlık değildir. Çocuğunuzun durumu için doktorunuza ve kreşinize danışın.
Kreşe başlamak çocuk için olduğu kadar ebeveyn için de bir geçiştir. Her çocuk farklıdır; kimi ilk gün gülerek içeri girer, kimi bir ay boyunca ağlar. Aşağıdakiler genel önerilerdir; çocuğunuzun durumu için eğitimcinizle konuşun.
Başlamadan önce
Mümkünse başlangıçtan önceki iki haftada kreşi bir kez ziyaret edin. Çocuğunuz sınıfı, eğitimciyi ve oyuncakları sizinle birlikte görsün. Evde de gün düzenini kreşin düzenine yaklaştırmak, özellikle uyku ve yemek saatlerini kreşin akışına kaydırmak ilk günleri kolaylaştırabilir.
İlk günler kısa olsun
Çoğu kreş ilk günlerde çocuğun kısa süre kalmasını ister: ilk gün bir iki saat, ikinci gün biraz daha uzun. Kreşin uyum planını başlangıçtan önce yazılı sorun. Veli gerekiyorsa sınıfta kalabilir mi, yoksa kapıda mı ayrılıyorsunuz?
Vedalaşma
Kısa, net ve sevecen bir veda çoğu zaman en iyisidir: “Seni öğleden sonra almaya geleceğim” gibi gerçek bir cümle söyleyin, sarılın ve çıkın. Ağlayan çocuğun ardından geri dönüp tekrar vedalaşmak ayrılığı uzatabilir. Çıktıktan sonra durumu eğitimciye telefonla sorabilirsiniz.
Tanıdık bir şey çantada olsun
Adı yazılı küçük bir battaniye, bez oyuncak ya da ailenin fotoğrafı olan bir kart rahatlatıcı olabilir. Kreşin kuralları buna izin veriyorsa çocuğun yanında bulunsun.
Ağlamak normal mi?
İlk haftalarda ağlama sık görülür. Eğitimci sizi durumdan haberdar edecektir. Ancak çocuğunuzun uzun süre yemeyi ya da uyumayı reddetmesi, kaygılı bir davranış göstermesi gibi durumlar sürüyorsa eğitimci ve gerekirse çocuk doktoru ile konuşmak yerinde olur.
Ebeveynin kendi duygusu
Kendinizi suçlu hissetmeniz de olağandır. Çocuğunuzun kaygısını hissedip büyütmemek için kendiniz de kısa ve sakin olun; akşam birlikte geçirdiğiniz zamana odaklanın.
Sorunuz mu var? Bize yazın ya da ön görüşme isteyin.
